Brood

A flying loaf of bread with two wings means high prices.

Coprinus comatus

The Pink Pony Express has arrived at our 3rd destination – Kolenkit, Amsterdam.

In Detroit where the local government has all but disappeared we visualized emerging social networks sprung from economic crisis.
In Heerlen we dug deep to reveal initiatives and networks operating freely from the local government – which is hijacking and institutionalizing them before they can stand up and walk on their own.
In the Kolenkit government is loving the alien by inserting artists that hopefully bring status and allure to the hood.. we'll see how we fit in.
The Pink Pony Express investigates and visualizes social structures that emerge from extreme urban conditions. We're looking for them. Are they associated with the smoking shoes on the barbeque, or the wild mushrooms?



















Geschubde inktzwam soep
Een jonge geschubde inktzwam smaakt uitstekend, maar moet wel direct na het plukken verwerkt worden. De zwam is niet meer eetbaar wanneer vervloeiing of verkleuring optreedt.
Verwisseling kan voorkomen met de kale inktzwam (Coprinus atramentarius), die giftig is indien alcohol twee dagen voor of na consumptie wordt gebruikt.

Ingrediënten
-250gr inktzammen
-6dl groente bouilon,
-4dl room
-iets boter/olijf olie
-1 bos peterselie

Hulpmiddelen
Zeef of staafmixer
Voorbereiding
Ontsteel en was de zwammen
2dl room lobbig slaan

Bereidingswijze
Bak de zwammen 4a5 min
Pureer de zwammen of wrijf ze door een zeef
Voeg de bouillon toe laat dit 15 min zachtjes door koken (trekken)
Breng het op smaak met de peper en zout
Als laaste: 2 dl room toevoegen

Serveertips
De lobbige room verdelen over de 4 borden en bestrooi ze met ruim peterselie

Markings à raison 170.000 euro

De Vrieheidenaren houden van honden; Bulldogs, rottweilers, pitbulls en herdershonden voor de veiligheid – grote honden. Chihuahua’s, terriers en bordercollies voor de gezelligheid – kleinen honden. Bullet, Luna, Ferry, Shaggy, Joep, Angel en Lady komen elke dag tegen op het veld in de Rozestraat. Net als hun eigenaren.

Wij waren geïnteresseerd in de gebruiksintensiteit van het veld. Hoeveel honden komen er? Hoeveel mensen? Daarom hebben wij besloten het achtergelaten bewijsmateriaal van het bezoek te markeren. Elk uitwerpsel is de representatie van een bezoek en toont daarmee de sociale potentie van het veld aan.

Na eindeloze tests om de juiste kleuren vast te stellen, hebben wij besloten de drollen te markeren met grote en kleine parapluus. Gele binnen het hek van de hondenuitlaat, groene voor erbuiten.

Fotograaf Mark Vaasse heeft het veld met zijn speciale ‘camera-op-een-hengel’ techniek vastgelegd.

Na calculatie bleek het veld een goudmijn te zijn. De waarde: 170.000 euro. Tweeduizend uitwerpselen keer 85 euro boete voor misplaatsing levert al snel bijna twee ton op.

Maar meer nog dan de financiële winst interesseert ons de ongerealiseerde potentie van dit (bewust aangelegde) publieke terrein. Nu gaan we met verborgen middelen à la minute inzoomen op het dagelijks gebruik van deze plek.

starwars, STOKVIS en strontvlieg

We hebben het in ons onderzoek vaak over onzichtbare netwerken. Zie hier het luchtruim van Vrieheide. Het zijn de namen van de draadloze netwerken die in Vrieheide in de lucht hangen. De paswoorden buiten beschouwing gelaten.

Visite

Pauze

Het is in Vrieheide al meer dan een jaar vijf voor twee.

Meer dan 40 jaar lang gaf de klok de tijd aan in de buurt; scheidrechters floten er de voetbalwedstrijden op, de mensen wisten nog of ze zich moesten haasten of juist niet.
Velen kijken uit automatisme nog steeds omhoog, slechts om zich te realiseren dat de tijd niet meer loopt zoals deze liep.

Staat Vrieheide op pauze? Is deze klok een metafoor voor de toestand van Vrieheide, of is de geest van deze wijk weerbarstiger dan de materie?
En bovendien ¬– is het twee uur in de middag, of is het ’s nachts?

Barcelona Rambo II

Everytime I see a pigeon I wonder how far it still has to fly

Ze ontmoeten in café de Roodhuid. Hier worden duiven gezet voor Bordeaux of Barcelona. Voor verre tochten. In busjes worden de duiven naar Frankrijk en Spanje gereden, vanwaar ze allemaal tegelijk losgelaten worden om de race naar het thuisfront te beginnen. Er wordt gespeeld om de eer en om de prijs - een smak geld.

Rond de duiven wordt volop gegokt. De hoofdprijs van de tocht uit Barcelona kan oplopen tot 150.000 euro. Je kan ook inzetten op de duiven. Dit recht is echter voorbehouden aan eigenaren die zelf ook duiven hebben vliegen.

Wil je als buitenstaander meedoen aan deze gok, dan zul je een duivenvriend bereid moeten vinden om geld op de één of andere duif in te zetten.
Sommige duiventelers vinden dit lastig, omdat ze dan het gewicht van een ongelukkige gok op de schouders moeten dragen.

Bij aankoop van een winstgevende duif moet je kijken naar de pupil en naar de duiven die op een oorspronkelijke manier vliegen. Een mooie naam is ook belangrijk. De gevederde vrienden luisteren naar namen als: Kamikaze, Goede Blauwe, De Bordeaux, De Marseille en Barcelona Rambo II.

Double Booking

Pony Talks #2

Soft data in Detroit, Preliminary findings in the new Wild West

The Pink Pony Express formed in 2009 to investigate the positive effects of population decline within the city of Detroit.A multitude of external conditions paved the way for the slow breakdown of infrastructure in Detroit, ranging from the almost total extinction of public transportation to the closing of supermarkets. These deconstructed conditions demanded strategies to ensure survival in a place which has become the new Wild West.

Throughout this landscape, barely detected networks are emerging.During the summer of 2010 The Pink Pony Express lived in Detroit; and set out to identify and map these evolving networks.

Please join us in the manege when we present a collection of projects plotting neighborhood revival, food distribution, opportunistic communication, and steam.

Thursday October 21
19:00
De Hollandsche Manege
Vondelstraat 140
1054 GT AMSTERDAM

On Wednesday the 28th of July the Pink Pony Express will say their goodbyes!

Giving back to Rome

Detroit receives a lot of international attention; and at the moment, it is receiving a lot of attention from abroad (us included). We've been thinking and talking about why this is. Historically, artists are drawn to places that have bottomed out, economically. It is cheap to work in these places and easier to avoid arranging permits and permission. This is certainly the case in Detroit.
Our initial purpose in coming here was to conduct research. It is also, specifically, for what we received funding to do. Perhaps our home country alloted these funds because shrinkage will plague Holland, and the country is seeking a mild sense of preparedness. Regardless, now that we are (all) here, in addition to realizing our personal projects and professional goals, we are faced with question of 'giving back'.

When we met our good friend Wesley he described this phenomena as follows:
'When you go to other places, say, like Rome, you don't ask yourself, what do I have to give back to Rome'.

Why then, do we feel obligated to carry out this task here, in Detroit? When did pure observation, and project making, also extend to serving the greater good by 'giving back'?

For the first time since we've been working in Detroit we were accused of 'hit and run'. This term describes people that come to Detroit, and do not give back. Because giving back was always an integral part of our project, we were surprised to find ourselves suddenly tagged as non-givers. Our accuser was an 84 year old grandma.

Giving back to Rome / part 2

The still life fruits and vegetables were returned to  the Peaches and Greens circuit, by making pies for them at their store location on 3rd street, and donating them to people shopping at their store.

Expanding the radius

'If Detroit is to be saved it will be by it's churches.'

Cornucopia

To translate the collected data from the Peaches & Greens routes into more than just a map showing the basic selling and the route, we made a still life tableau of all the produce sold on one day, being around 180 pieces of fruits and vegetables. To collect all the ingredients we had to stop by the produce terminal early in the morning for the larger amounts, and to fill up the gaps we paid a visit to eastern market and to a grocery store further out of town.





(thanks to Garrett for taking the still life photo and for getting up early in the morning)

What up tho?

Combining a visit to a Detroit Tigers game with interviewing some supporters there we came upon some interesting answers to the question "can you tell us something good about Detroit, in opposition to all the bad news?"

Listen for yourselves:

The Truck

On July 7th and July 8th we joined the Peaches and Greens' Produce Truck, which covers the surroundings of Higland Park area. The truck reaches out to liquor stores, to senior centers—where they set up their produce like a market stand, and equally important, it sells products to people on the streets. We basically joined them on the roads, mapping what, where, and to whom was sold.

The truck driver—Marvin—grew up around Maine Street/McNichols, and therefore knows a lot of people on his route, which makes the job a real social business. Sometimes he makes a special stop to do visit an old lady that barely just because he knows her. And because she might want some grocery.
One of their most selling items, considering it being summer of course, are the watermelon (sliced and packed in a plastic cup, comes with a fork) and the peaches. One man bought some vegetables: a broccoli, some tomatoes and an onion, to make a salad.

As the flyer in their store says: "The MI Neighborhood Food Movers Will Come to You!" Similar initiatives are F.O.O.D. Field Of Our Dreams and UpSouth Foods. (www.michigan.gov/foodmovers). What Peaches & Greens does is enrich a neighborhood with access to their produce, for a fair price, with little means.